Η φύση του Οροπεδίου, μοιάζει  ονειροπόλας κοπελιάς, που συνεχώς αλλάζει φορεσιές . ‘Όποτε κι αν επισκεφτεί  κανείς αυτή την όμορφη φύση,  θα δει και κάτι διαφορετικό  για να θαυμάσει.  

Την εποχή  της  άνοιξης τη βλέπουμε με χρώματα φανταχτερά  ντυμένη,  να ζωγραφίζει εικόνες μοναδικής ομορφιά.

Η οροσειρά της Δίκτης σφιχταγκαλιάζει  ολόγυρα τον κάμπο, μοιάζει σα μια τεράστια  πίστα χορού. Και εκεί σε κάθε του γωνιά, βλέπεις  ανθρώπους  και ζωντανά  τον τροχό της ζωής να γυρίζουν. Μαζί ζεμένοι ζευγαρώνουνε τη γη και  σπέρνουν τους καρπούς της. ”Κι όλοι μαζί σ ένα ρυθμό αρμονικά δεμένοι, ερωτικό χορό θαρρείς, εδώ έχουνε στήσει.  Το καλοκαίρι, ολημερίς τους βλέπεις να δουλεύουν και να μαζεύουν τους καρπούς που ο τόπος τους προσφέρει.  Δε σταματούν ούτε στιγμή, είναι ερωτευμένοι,μ΄ αυτή τη γη που άφθονα τον πλούτο της προσφέρει. 

Του φθινοπώρου οι βροχές τη ντύνουν με άλλο χρώμα και τα νερά του ποταμού σκεπάζουν  και τα αλώνια. Σα μία λιμνούλα ήρεμη, την νε μεταμορφώνουν κι αρχίζουνε σιγά, σιγά και χιόνια να τη  στρώνουν. Όταν Χειμώνας έρχεται τη  φύση να στολίσει, με τις νιφάδες του χιονιού, στα άσπρα θα τη ντύσει. Νιφάδες σέρνουν το χορό  γύρω από τη Δίκτη και πασπαλίζουν τις πλαγιές με του χιονιού τη ρύση. Το νυφικό της φόρεμα  ανάγλυφα κεντάνε, με ξόμπλια άσπρα, πλουμιστά και με λευκές γιρλάντες.  

Με ακεράμους  κάθετους σμιλεύουνε  πτυχές, γεμίζοντας   απότομους  δέτες  και χαλασιές.  Κυματιστά διάπλατα ολόγυρα  τ΄απλώνουν μέχρι της λίμνης το νερό, το φαίνουν και το στρώνουν. Ανεμοτσάπουρα  χιονιού  περίγυρα σφυρίζουν, κορφές,  πλαγιές πανέμορφεςνιφάδες τις στολίζουν. Νυφούλα μοιάζεις του χιονιά όμορφοστολισμένη, σα πίνακας θεόσταλτος  στη γη ζωγραφισμένη.  Μοιάζεις να καθρεπτίζεσαι σε τούτη εδώ τη λίμνη με ομορφιά μοναδική και περισσή  γαλήνη.    Ποιος τόπος τέτοια ομορφιά δε θα θελε να έχει. Μια φύση που όλες  τσ’ εποχές του χρόνου  να καρπίζει κι άφθονα  να γεννοβολά,  χειμώνα καλοκαίρι και  όσα  θέλει η ζωή μ αγάπη να προσφέρει.

“Το Οροπέδιο Λασιθίου είναι στα πάντα αυτάρκης, οι κάτοικοι του έχουν προβλέψει,  ότι δεν καλλιεργείται μέσα σε αυτό τον κάμπο δέντρα όπως η ελιά, αλλά τα καλλιεργούν πίσω από τις οροσειρές της  Δίκτης.  Όπως την κοιλάδα του Γαρδά, Δράση, γύρω από τα Βιανίτικα χωριά και της Εμπάρου, καθώς και στην Επαρχεία Πεδιάδος. Είναι ένας τόπος που προσφέρει στον επισκέπτη μια πανέμορφη φύση, πεζοπορικές διαδρομές, λαογραφία, πολιτισμό.  Όποια εποχή κι αν το επισκεφτεί κανείς, κάτι θα βρει να του ελκύσει το ενδιαφέρον.”Εδώ ε διάλεξε θεά, το γιό της να γεννήσει, στον τόπο το μοναδικό με τούτη εδώ τη φύση. Μ΄αγκαλιασμένα τα βουνά, οροσειράς της Δίκτης, μέσα σε σπήλαιο ψυχρό θέλησε να το κρύψει. Σπήλαιο όπου μέσα του,νερό που αναβλύζει,σα θεϊκό άγιασμα τον κόσμο θα εξαγνίζει.Κι εκεί στης λίμνης το νερό,γύρω απ το μεγαλείο, που μέσα η φύση λάξευσε στο σπήλαιο το ανήλιο,θα μπαίνουν μέσα οι πιστοί για να προσευχηθούνε κι από τα αμαρτήματα να εξιλεωθούνε. Να ξαλαφρώνουν οι ψυχές στο σκοτεινό το σπήλιο κι ανάλαφρες θα βγαίνουνε ξανά στο φως του ήλιου.”

Κείμενο φωτογραφίες Βασίλης Δρόσος